Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους συντρόφους Κ. Σακκά και M. Σεϊσίδη (8 Αυγούστου, στην Ευελπίδων στις 11:30)

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους συντρόφους Κ. Σακκά και M. Σεϊσίδη
Δευτέρα, 8 Αυγούστου, στην Ευελπίδων στις 11:30

“Το ζήτημα δεν είναι να είσαι αιχμάλωτος
Το να μην παραδίνεσαι αυτό είναι.”
Ναζίμ Χικμέτ

Αλληλεγγύη στους αγωνιστές Κ. Σακκά και Μ. Σεϊσίδη. Λευτεριά στους πολιτικούς κρατούμενους.

Συνέλευση αναρχικών-κομμουνιστών για την ταξική αντεπίθεση ενάντια στην ΕΕ

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους συντρόφους Κ. Σακκά και M. Σεϊσίδη (6 Αυγούστου, στην Ευελπίδων στις 11:30)

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους συντρόφους Κ. Σακκά και M. Σεϊσίδη
Σάββατο, 6 Αυγούστου, στην Ευελπίδων στις 11:30

“Χτυπάτε
Βαρειά η τιμή του πόνου
Μη δείχνετε καθόλου ανθρωπιά
Κάθε στιγμή να μας θυμίζει
Το δίκιο και το άδικο
Τον άνθρωπο και το χτήνος
Το έγκλημα και το καθήκον”
Παναγούλης Αλέξανδρος

Αλληλεγγύη στους αγωνιστές Κ. Σακκά και Μ. Σεϊσίδη. Λευτεριά στους πολιτικούς κρατούμενους.

Συνέλευση αναρχικών-κομμουνιστών για την ταξική αντεπίθεση ενάντια στην ΕΕ

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους συντρόφους Κ. Σακκά και M. Σεϊσίδη (5 Αυγούστου, Ευελπίδων στις 17:30)

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους συντρόφους Κ. Σακκά και M. Σεϊσίδη
Σήμερα, Παρασκευή, 5 Αυγούστου, στην Ευελπίδων στις 17:30

Η καταστολή δεν μπορεί να κάμψει το φρόνημα των αγωνιστών. Δεν μπορεί να ανακόψει τον αγώνα ενάντια στο κεφάλαιο και το κράτος του.

Αλληλεγγύη στους αγωνιστές Σακκά και Σεϊσίδη. Λευτεριά στους πολιτικούς κρατούμενους.

Συνέλευση αναρχικών-κομμουνιστών για την ταξική αντεπίθεση ενάντια στην ΕΕ

Κάλεσμα αλληλεγγύης στον Μπιλάλ Καγιέντ

πφλπΟ Μπιλάλ Καγιέντ, μέλος της Ταξιαρχίας Αμπού Αλί Μουσταφά (ενόπλου τμήματος του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης) παραμένει όμηρος του σιωνιστικού κράτους παρ’ ότι εξέτισε την ποινή του και θα έπρεπε να αποφυλακιστεί από τις 13 Ιουνίου. Ο Μπιλάλ Καγιέντ έχει ξεκινήσει εδώ και 43 ημέρες απεργία πείνας διεκδικώντας την άρση της εξάμηνης διοικητικής κράτησης, βάσει της οποίας παραμένει όμηρος.

O σύντροφος Καγιέντ είναι ένας από τους χιλιάδες ηρωικούς αγωνιστές που έδωσαν το αίμα τους και την ελευθερία τους για να υπερασπιστούν τα δίκαια του παλαιστινιακού λαού. Είναι ένας από τους χιλιάδες Παλαιστινίους που ορθώνουν το ανάστημά τους ενάντια στην πανίσχυρη σιωνιστική στρατιωτική μηχανή, που δίνουν πνοή στον αγώνα ενάντια στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα και μας θυμίζουν με το παράδειγμά τους πως η μάχη για δικαιοσύνη δεν είναι μάταιη, δεν ήταν μάταιη ποτέ.

Στηρίζουμε με κάθε μέσο το δίκαιο αγώνα του παλαιστινιακού λαού.

Στηρίζουμε το κάλεσμα αλληλεγγύης στον Μπιλάλ Καγιέντ, στην πρεσβεία του Ισραήλ την Πέμπτη 28/7, ώρα 7:30μμ.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΜΠΙΛΑΛ ΚΑΓΙΕΝΤ
ΝΙΚΗ ΣΤΑ ΟΠΛΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

Συνέλευση αναρχικών-κομμουνιστών για την ταξική αντεπίθεση ενάντια στην ΕΕ

Συντονισμένη επίθεση κατά της εργατικής τάξης

11Το παραμύθι της “εθνικής ομοψυχίας και ενότητας των κοινωνικών εταίρων” εναντίον των δανειστών έχει πλέον καταρρεύσει με τον πιο παταγώδη τρόπο. Κυβέρνηση, ΣΕΒ και ΓΣΕΕ, ο καθένας με το δικό του τρόπο, στοιχίζονται πλήρως με τις μνημονιακές απαιτήσεις των δανειστών, εκπροσωπώντας τα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης στην προσπάθειά της να ανακάμψει από την καπιταλιστική κρίση. Θα πρέπει να γίνει κατανοητό σε όλον τον εργαζόμενο λαό πως οι ιμπεριαλιστές δανειστές και το ελληνικό κεφάλαιο δεν βρίσκονται σε μια σχέση ανταγωνισμού, αλλά σε μια συμβιωτική σχέση ετεροβαρούς συνεργασίας και ανισόμετρης/ ιεραρχημένης συμμαχίας. Η εξάρτηση του ελληνικού κράτους και η πρόσδεσή του στο άρμα του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού είναι το πιο εύφορο έδαφος πλουτισμού για το ντόπιο κεφάλαιο. Γι αυτό και ο ΣΕΒ και οι υπόλοιπες εργοδοτικές ενώσεις, παρά το παραμύθι του “ενιαίου εθνικού μετώπου”, εκπροσωπώντας με συνέπεια τα συμφέροντα της τάξης τους, έσπευσαν να υιοθετήσουν πλήρως τις προτάσεις των δανειστών για τη βίαιη αναδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων. Κάνοντας κανείς μια συγκριτική μελέτη ανάμεσα στις προτάσεις της Κομισιόν, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του Μηχανισμού Σταθερότητας και του ΔΝΤ από τη μια πλευρά και του ΣΕΒ από την άλλη θα βρει πλήρη αντιστοιχία και ταύτιση των ταξικών συμφερόντων που εκπροσωπούν όλες αυτές οι πλευρές. Άλλωστε, οι δηλώσεις του Δημήτρη Φεσσά, επικεφαλής του ΣΕΒ, και της Μαριάν Τίσεν,  Επιτρόπου της ΕΕ για θέματα Απασχόλησης, δεν είναι απλώς πανομοιότυπες, αλλά σχεδόν ταυτόσημες.

Οι μεταρρυθμίσεις στον τομέα των εργασιακών σχέσεων που ετοιμάζονται για το χειμώνα, ενόψει της δεύτερης αξιολόγησης, αποτελούν μια συντονισμένη επίθεση κατά των εργατικών-λαϊκών συμφερόντων, είναι η συνέχιση και κλιμάκωση του πολέμου από το διεθνές και εγχώριο κεφάλαιο. Οι γενικές κατευθύνσεις της νέας σφαγής, που θα δημιουργεί “φιλικότερο περιβάλλον για επενδύσεις” και θα ευθυγραμμίζει το ελληνικό θεσμικό πλαίσιο με τις “βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ”, θα είναι:

– Εργοδοτική ευελιξία για την προσαρμογή των μισθών (wage flexibility), ανάλογα με τα ιδιαίτερα επιχειρηματικά συμφέροντα στη δεδομένη στιγμή.
– Παραπέρα επέκταση μορφών εργασιακής ευελιξίας.
– Παραπέρα μείωση του κατώτερου μισθού και αλλαγή της δομής του, ώστε να αποτελεί ένα μοναδικό ποσό αναφοράς (single rate) χωρίς κανένα επίδομα, για να είναι συγκρίσιμος με άλλα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
– Άρση των εμποδίων για ομαδικές απολύσεις, αύξηση του ορίου των απολύσεων από το 5% στο 10%, όπως προβλέπει η κοινοτική οδηγία της Κομισιόν και μείωση του χρόνου προειδοποίησης.
– Περιορισμός της συνδικαλιστικής δράσης και του δικαιώματος στην απεργία. Αύξηση του χρόνου προειδοποίησης της απεργίας και υποχρεωτικός ορισμός προσωπικού ασφαλείας για τις επιχειρήσεις.
– Θεσμοθέτηση της δυνατότητας εργοδοτικής ανταπεργίας (λοκ άουτ).
– Ενίσχυση του κύρους των επιχειρησιακών συμβάσεων έναντι των κλαδικών.

Η δρομολογημένη απορρύθμιση της αγοράς εργασίας προς όφελος των εργοδοτικών συμφερόντων, έρχεται μαζί με την προετοιμασία του “Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2017-2020”, το οποίο θα δίνει δίχρονη παράταση στο τρέχον πρόγραμμα και θα βαθαίνει ακόμα περισσότερο την καπιταλιστική αναδιάρθρωση. Αν και δεν γνωρίζουμε ακόμα στις λεπτομέρειές τους τα ακριβή μέτρα που θα παρθούν μετά την κατάθεση του πορίσματος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων στα μέσα Σεπτέμβρη και τα παζάρια που θα ακολουθήσουν, το σίγουρο είναι πως θα αποτελέσουν έναν ακόμα κρίκο στην αλυσίδα της μεταβολής του ταξικού συσχετισμού δύναμης υπέρ των αφεντικών. Η μνημονιακή καπιταλιστική αναδιάρθρωση, τμήμα αδιάσπαστο της οποίας θα είναι η εργασιακή αναδιάρθρωση το χειμώνα, στο σύνολό της αποτελεί μεταφορά τεράστιου όγκου πλούτου και δύναμης από την εργασία στο κεφάλαιο. Η οργάνωση της προλεταριακής αντεπίθεσης για την αντιστροφή αυτής της ροής, στον ορίζοντα της γενικευμένης επαναστατικής ανατροπής, είναι το επιτακτικό καθήκον που μας θέτει η εποχή μας. Η μάχη για τα εργασιακά που θα κορυφωθεί το χειμώνα είναι μια ακόμα στιγμή της όξυνσης του ταξικού πολέμου και οφείλουμε να προετοιμάσουμε την αντεπίθεσή μας και να σταθούμε στο ύψος της ιστορικής στιγμής και να στήσουμε αναχώματα στην επέλαση της σύγχρονης βαρβαρότητας.

Ο ΕΧΘΡΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ, ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΓΧΩΡΙΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Συνέλευση αναρχικών-κομμουνιστών για την ταξική αντεπίθεση ενάντια στην ΕΕ

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στον πολιτικό κρατούμενο Δημήτρη Κουφοντίνα: Πέμπτη 7 Ιούλη, δικαστήρια Πειραιά, 9.30 πμ

untitled

Με διαδοχικές αποφάσεις η αστική δικαιοσύνη απορρίπτει επανειλημμένα τις αιτήσεις για χορήγηση άδειας στον πολιτικό κρατούμενο Δημήτρη Κουφοντίνα, την οποία και δικαιούται από το 2010.

Η εκδικητικότητα των συγκεκριμένων αποφάσεων συνοψίζεται στο σχετικό βούλευμα όπου ρητά αναφέρεται ως αιτία η αμετανόητη στάση του κομμουνιστή αγωνιστή – που βρίσκεται έγκλειστος εδώ και 14 χρόνια σε ειδικές συνθήκες κράτησης – πάνω στο ζήτημα της ένοπλης πάλης.

Την Πέμπτη 7 Ιούλη, στον 5ο όροφο των δικαστηρίων του Πειραιά (οδός Σκουζέ 3-5) θα εξεταστεί η ένσταση του συντρόφου ενάντια στην τελευταία απορριπτική απόφαση.

Άμεση χορήγηση άδειας στον Δημήτρη Κουφοντίνα.

Αλληλεγγύη στους πολιτικούς κρατούμενους.

Ο Αγώνας συνεχίζεται.

Συγκέντρωση: δικαστήρια Πειραιά, Πέμπτη 7 Ιούλη, 9.30 πμ.

Συνέλευση αναρχικών-κομμουνιστών για την ταξική αντεπίθεση ενάντια στην Ε.Ε

Χαιρετισμός του Λαϊκού Μετώπου (Επιτροπή Διεθνών Σχέσεων) στην εκδήλωση της 27 Ιούνη με θέμα “Παρουσίαση του Λαϊκού Μετώπου (Τουρκίας). Οργάνωση και ένοπλος αγώνας στις γειτονιές της Κωνσταντινούπολης.”

okm-yuruyus-20141124 (24)_FotorΗ ενότητα είναι η δύναμή μας κατά του ιμπεριαλισμού

Ως Λαϊκό Μέτωπο πραγματοποιήσαμε στην περιοχή Γκάζι στις 15-16 Απριλίου το 7ο διεθνές συνέδριο EYUP BAS ενότητα των λαών κατά της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας και εκμετάλλευσης. Με την παρουσία σας δώσατε δύναμη στο συνέδριό μας, στο οποίο συμμετείχατε και εσείς της Συνέλευσης αναρχικών-κομμουνιστών για την ταξική αντεπίθεση ενάντια στην ΕΕ.

Σε μια εποχή που παντού σε όλο τον κόσμο οι ιμπεριαλιστές με τις σφαγές και την εκμετάλλευση συνεχίζουν την επιθετικότητά τους, εμείς στηρίζουμε παγκοσμίως όλους τους αγώνες των λαών κατά της αδικίας, κατά του ΝΑΤΟ, του ΔΝΤ, της ΕΕ, του Πενταγώνου και της Παγκόσμιας Τράπεζας. Δεν είναι αυτοί το κέντρο του κόσμου. Είναι η αλληλεγγύη και η συμπαράσταση μεταξύ των αντιστεκόμενων λαών.

Εμείς, αν και υπάρχουν διαφωνίες, είμαστε υπέρ της συμπαράστασης στον αγώνα κατά του ιμπεριαλισμού. Για μας είναι σημαντικό να επιτευχθεί η ενότητα των αντιφασιστικών και αντικαπιταλιστικών δυνάμεων.

Σας χαιρετάμε ως μια οργάνωση που πολεμά κατά του ιμπεριαλισμού και του φασισμού στην Τουρκία. Ως Λαϊκό Μέτωπο-Επιτροπή Διεθνών Σχέσεων χαιρετίζουμε όλους τους συναγωνιστές που συμμετείχαν στην εκδήλωση και επαναλαμβάνουμε το σύνθημά μας άλλη μια φορά.

Όλοι οι καταπιεσμένοι λαοί του κόσμου πολεμήστε!
Οι ιμπεριαλιστές θα ηττηθούν, οι λαοί που αντιστέκονται θα νικήσουν!
Κάτω ο ιμπεριαλισμός, ζήτω η φιλία των λαών!

Λαϊκό Μέτωπο-Επιτροπή Διεθνών Σχέσεων

Συμβολή στην Εκδήλωση/ Βιβλιοπαρουσίαση με τον πολιτικό κρατούμενο Δ. Κουφοντίνα για την πολιτική συγκυρία και την επαναστατική προοπτική στο Κ* ΒΟΞ (30 Ιούνη)

Ο Δ. Κουφοντίνας παραμένει αιχμάλωτος από το 2002 καταδικασμένος σε 13 φορές ισόβια κάθειρξη για τη συμμετοχή του στη δράση της Ε.Ο. 17Ν. Ο ίδιος έχει αναλάβει την πολιτική ευθύνη για τη συμμετοχή του στην οργάνωση, ενώ παραμένει μέχρι και σήμερα πιστός στις αρχές και τις αξίες που διέπουν τα επαναστατικά κινήματα.

Η -πρώτη φορά Αριστερά- κυβέρνηση της χώρας, συνεχίζοντας την τακτική των προκατόχων της, στερεί από το σύντροφο το δικαίωμά του στην άδεια, την οποία δικαιούται από το 2010. Ο λόγος, γραπτά διατυπωμένος σε βούλευμα, είναι η αμετανόητη στάση του συντρόφου πάνω στο ζήτημα της ένοπλης πάλης. Μια ενδεχόμενη αποκήρυξη της ένοπλης διαδικασίας από έναν επαναστάτη-σύμβολο όπως είναι ο Δ. Κουφοντίνας θα σήμαινε μια νίκη τόσο για το αστικό μπλοκ όσο και μια ιστορική ρεβάνς για το ρεφορμισμό που ακόμα ονειρεύεται τον ειρηνικό δρόμο προς το σοσιαλισμό.

Το βιβλίο του Δ. Κουφοντίνα «13 απαντήσεις, μια συζήτηση με τον Τάσο Παππά», αποτελεί μια πολιτική αναμέτρηση μεταξύ δύο διαφορετικών κοσμοαντιλήψεων. Της ρεφορμιστικής Αριστεράς και της επαναστατικής. Ειδικά σε μια ιστορική συγκυρία όπως αυτή που διανύουμε, όπου η πρώτη βρίσκεται στην κυβέρνηση, η συζήτηση αποκτά χαρακτήρα διαμάχης πολιτικού, ιστορικού και φιλοσοφικού, ενδιαφέροντος.

Είναι πλέον προφανές ότι αυτή η «Αριστερά» που έκλεινε όλο νόημα το μάτι στους πολιτικούς και κοινωνικούς κρατούμενους, όπως και σε όλη την κοινωνία εξάλλου, υποσχόμενη δίκαιες δίκες, εφαρμογή δικαιωμάτων, ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης, ουσιαστικά με αυτόν τον τρόπο εξασφάλισε προεκλογικά ψήφους από το συγγενικό και φιλικό περίγυρο μεγάλης μερίδας κρατουμένων, αφομοιώνοντας μαζί και μια μερίδα του κινήματος, τη λιγότερο συνειδητοποιημένη και μαχητική.

Είναι πλέον προφανές ότι αυτή η «Αριστερά» που κατάντησε να συμφιλιώνεται με τον ιμπεριαλισμό και την πολεμική μηχανή του Ισραήλ, η «Αριστερά» που συνεχίζει να εφαρμόζει πολιτικές κοινωνικής γενοκτονίας για τις ασθενέστερες τάξεις, είναι η «Αριστερά» που υποτάχθηκε από την πρώτη στιγμή αμαχητί στην αντιτρομοκρατική πολιτική (κάποτε οι ίδιοι την έλεγαν υστερία) της αστικής στρατηγικής. Πολιτική που η αστική τάξη της χώρας, το πολιτικό προσωπικό και οι ιμπεριαλιστές δανειστές επιβάλλουν σαν προαπαιτούμενο διακυβέρνησης. Γεγονός που καταδεικνύει και τον εγγενώς περιορισμένο χαρακτήρα που έχει η «πάλη για τα δημοκρατικά δικαιώματα» σε ένα περιβάλλον εντεινόμενης ιμπεριαλιστικής επικυριαρχίας, όπως είναι αυτό της μνημονιακής εποχής.

Ο αναστοχασμός του αμετανόητου κομμουνιστή επαναστάτη Δ. Κουφοντίνα είναι μια διαδικασία εξέλιξης της ίδιας της επανάστασης και του αγώνα. Είναι η διαδικασία μέσα από την οποία ο αγωνιστής δεν ψάχνει την επανάληψη αλλά τη νέα σύνθεση. Χωρίς όμως ποτέ να ξεκόβεται από τις παραδόσεις και τα ιδανικά του κομμουνιστικού κινήματος, του «μεγαλύτερου, ουσιαστικότερου και του πιο θαυμαστού βήματος της ανθρωπότητας», όπως το ορίζει ο ίδιος.

Ο αγωνιστής γνωρίζει καλά το αόρατο νήμα που συνδέει τους αντάρτες του ΕΛΑΣ και του Δημοκρατικού Στρατού με τους αγωνιστές της αντιδικτατορικής αντίστασης, από τους οποίους συγκροτήθηκαν οι πρώτες επαναστατικές οργανώσεις της μεταπολίτευσης. Με τη μαχόμενη αριστερά που συγκροτείται πλέον εκτός ΚΚΕ, και η οποία οικοδομεί τα θεμέλια ενός νέου γύρου αγώνα, γνωρίζοντας καλά ότι η αντίσταση είναι πάντα αναγκαία και η εξέγερση πάντα δίκαιη. Με την επαναστατική αριστερά και στη συνέχεια και τον αναρχικό χώρο που ξεκίνησαν να μετράνε τους δικούς τους νεκρούς και φυλακισμένους, σε μια εποχή που η επίσημη αριστερά έπαψε να «παράγει» πολιτικούς κρατούμενους -αυτό το αλάνθαστο κριτήριο επαναστατικότητας ενός πολιτικού χώρου, όπως τονίζει ο συγγραφέας του βιβλίου.

Είναι ένας αναστοχασμός για να αποκτήσει ο ένοπλος αγώνας μια νέα μορφή και ένα νέο περιεχόμενο όσο γίνεται πιο κοντά στα περιεχόμενα και τους σκοπούς του καιρού μας. Τροποποιώντας τόσο την μορφή αλλά και τα περιεχόμενα της ταξικής πάλης. Όχι μόνο την τακτική αλλά και τη στρατηγική. Διαβλέποντας μέσα από τις σελίδες του βιβλίου ότι στη σημερινή συγκυρία ο αγώνας ακόμα και για μερικές διεκδικήσεις και οριακές βελτιώσεις μπορεί να οδηγήσει σε μετωπική σύγκρουση με το εγχώριο και διεθνές κεφάλαιο.

Η ταύτιση της τακτικής με τη στρατηγική, μια ταύτιση που τόσο έχει ταλανίσει τα επαναστατικά κινήματα διαχρονικά, αποτέλεσε μια από τις βασικότερες αιτίες για την πολιτική ηγεμονία του ρεφορμισμού στο εξεγερτικό ρεύμα της περιόδου 2010-2012. Παρά το συγκρουσιακό χαρακτήρα των κινητοποιήσεων, οι επαναστατικές δυνάμεις δεν κατάφεραν να αντιτάξουν μια πραγματικά επαναστατική στρατηγική απέναντι στην αστική πολιτική και τις ρεφορμιστικές μεταμφιέσεις της, στους κρίσιμους χώρους και χρόνους. Έτσι, ενώ αναπτύχθηκε ένα μαζικό και συγκρουσιακό αντιμνημονιακό ρεύμα έλειπαν οι πολιτικοί στόχοι πάλης (έξοδος από την ΕΕ, μονομερής διαγραφή του χρέους, σύγκρουση με την αστική τάξη και το κράτος ) που θα αναβάθμιζαν τη λαϊκή συνειδητότητα και θα θωράκιζαν το ανερχόμενο κίνημα από τις επιβουλές της αστικής πολιτικής. Κομβικοί πολιτικοί στόχοι που εάν καταλάμβαναν την ηγεμονία στις Πλατείες θα έδιναν μορφή στο λαϊκό ξεσηκωμό και περιεχόμενο στην επαναστατική στρατηγική, δημιουργώντας ένα πραγματικό αντίπαλο δέος τόσο απέναντι στο αστικό μπλοκ όσο και στο ρεφορμιστικό που παραμόνευε με τη μάσκα του κινηματικού (όπως κάνει πάντα) στην γωνία, αποκρύπτοντας συνειδητά τα αποτελέσματα και τις συνέπειες της παραμονής στην φυλακή του Ευρώ και στο λάκκο των λεόντων της Γερμανικής Ευρώπης, όπως αποκαλεί την ΕΕ ο Δ. Κουφοντίνας.

Ο αναστοχασμός ενός επαναστάτη, που κάθε χτύπημα της οργάνωσης που συμμετείχε ήταν και χτύπος της δικής του καρδιάς, έρχεται για να αναδείξει τις αστοχίες και τις μονόπλευρες αντιλήψεις και επιλογές που επικράτησαν και δεν άφησαν να μετατραπεί η «ένοπλη εκπροσώπηση σε λαϊκή συμμετοχή», που δεν αφησαν να μετατραπεί όπως έλεγαν οι Λατινοαμερικάνοι σύντροφοι «το χειροκρότημα σε στήριξη». Και αυτή η συζήτηση αφορά σίγουρα όλο το κίνημα και ειδικά τα κομμάτια εκείνα που θεωρούν τον ένοπλο αγώνα τμήμα μιας επαναστατικής στρατηγικής για την προλεταριακή έφοδο στον ουρανό. Χωρίς ταμπού και μακριά από εσωστρεφείς εγωισμούς που λειτουργούν ως τροχοπέδη για την εξέλιξη της ταξικής πάλης και της επαναστατικής διαδικασίας. Μεταξύ όσων πιστεύουν ότι η επιλογή της ένοπλης πάλης όχι απλά δεν μπορεί να είναι απούσα από μια σύγχρονη επαναστατική στρατηγική αλλά η παρουσία της είναι η ίδια η επικύρωση της μαχητικότητας ενός κινήματος που αξιώνει να ονομάζεται επαναστατικό.

Σήμερα, το βιβλίο του Δ. Κουφοντίνα, «13 απαντήσεις» αποτελεί πολύτιμο εφόδιο στα χέρια αγωνιστών για να χτίσουν εκείνες τις δομές λαϊκής αυτοάμυνας και ταξικής αντεπίθεσης που θα σταθούν ανάχωμα στην βίαιη επέλαση του καπιταλισμού. Το βιβλίο «13 απαντήσεις» είναι ένα κάλεσμα για επαναστατική δράση – για μια δράση που συνδυάζοντας τη θεωρία με την πράξη και τις νόμιμες με τις παράνομες μορφές συγκροτεί το επαναστατικό όλον. Είναι ένα κάλεσμα για αγωνιστική επαγρύπνηση , ένα κάλεσμα για περιφρούρηση των αρχών και των αξιών των επαναστατικών διαδικασιών από τις αστικές και μικροαστικές επιδράσεις που αλλοιώνουν το όραμα της ανθρώπινης χειραφέτησης, αφαιρώντας του τα πιο ευγενή και ανιδιοτελή στοιχεία.

Και αυτό είναι μάλλον τελικά το πιο κρίσιμο στοιχείο για έναν επαναστάτη. Να παραμείνει η αγάπη του για την ανθρωπότητα η κινητήρια δύναμη της εξέγερσης του απέναντι σε καθετί που την υποδουλώνει. Να αισθάνεται τον πόνο του λαού και να αγωνίζεται για την τάξη του – υπάρχει, άραγε, πιο έμπρακτος διεθνισμός; Ενώ η πάλη για τις πανανθρώπινες αξίες της δικαιοσύνης, της ισότητας και της αλληλεγγύης να υπερισχύουν πάντα την κρίσιμη στιγμή από το ατομικό συμφέρον.

Σε αυτόν τον πόλεμο, πόλεμο με κόστος, στερήσεις και ανυπέρβλητες αυτοθυσίες, θα μας συντροφεύουν πάντα οι νεκροί μας και οι φυλακισμένοι αγωνιστές. Όσοι έδωσαν τη ζωή και την ψυχή τους για να χτίσουμε ένα κόσμο στο μπόι των ονείρων και των ανθρώπων. Η λησμονιά είναι ο θάνατος της μνήμης και ίσως να είναι και αυτός ένας από τους λόγους που ο σύντροφος γράφει «για να μην λησμονηθεί το χνάρι που άφησαν στην ιστορία οι σύντροφοι που έπεσαν» όπως διαβάζουμε στον επίλογο του βιβλίου.

Ρουβίκωνας, Κ* ΒΟΞ, Συνέλευση αναρχικών-κομμουνιστών για την ταξική αντεπίθεση ενάντια στην ΕΕ

Εκδήλωση/ Βιβλιοπαρουσίαση με τηλεφωνική συμμετοχή του πολιτικού κρατούμενου Δημήτρη Κουφοντίνα για την πολιτική συγκυρία και την επαναστατική προοπτική

kouf

Εκδήλωση/ Βιβλιοπαρουσίαση

με τηλεφωνική συμμετοχή του πολιτικού κρατούμενου Δημήτρη Κουφοντίνα

για την πολιτική συγκυρία και την επαναστατική προοπτική

με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του “13 Απαντήσεις”
(εκδόσεις Μονοπάτι)

Πέμπτη 30 Ιούνη, στις 18:00 στο Κ*Βοξ (πλατεία Εξαρχείων)

Ρουβίκωνας, Κ* ΒΟΞ, Συνέλευση αναρχικών-κομμουνιστών για την ταξική αντεπίθεση ενάντια στην ΕΕ